Ingegneria e professioni collegate

Eine CAR-T-Therapie kann Krebs zurückdrängen, indem sie die eigenen Immunzellen der Erkrankten umprogrammiert – doch jede Dosis entsteht bis heute einzeln, über Wochen, in spezialisierten Einrichtungen und für bis zu 300 000 Euro. Das EU-Projekt NANO-ENGINE hat die Frage umgedreht: Warum nicht die Fabrik zu den Zellen schicken statt die Zellen zur Fabrik? Eine einzige Injektion, ein Nanopartikel, das die Arbeit im Körper erledigt – und dahinter eine Denkweise, die sich prüfen lässt, nämlich Prozesse zu zerlegen statt sie zu beschleunigen.

Terapia CAR-T uczy własne komórki odpornościowe pacjenta rozpoznawać nowotwór, ale każdą dawkę trzeba dziś wyprodukować osobno: pobrać limfocyty T, zmodyfikować je wirusami i hodować kilka tygodni w wyspecjalizowanym ośrodku, za sumę sięgającą 300 000 euro. Projekt NANO-ENGINE odwrócił pytanie i zamiast wozić komórki do fabryki, spróbował wysłać fabrykę do komórek — a to sposób myślenia, który da się sprawdzić na sobie: test na końcu pyta, czy szukasz etapu do usunięcia, czy do przyspieszenia.

La terapia CAR-T enseña a las defensas del propio paciente a reconocer su tumor, pero hoy cada dosis se fabrica por separado, en un centro especializado, durante varias semanas y por una cifra que puede alcanzar los 300 000 euros. El proyecto europeo NANO-ENGINE le dio la vuelta a la pregunta: en vez de llevar las células a la fábrica, mandar la fábrica a las células, en una sola inyección — y de ahí sale otra cuestión, la de cómo se piensa cuando se elimina una etapa entera en lugar de acelerarla, que es justo lo que plantea el test del final.

Some cancer treatments already work by teaching a patient’s own immune cells to hunt tumours down — but every single dose has to be built by hand, in a specialised facility, over several weeks, for a sum close to 300 000 euros. A team in Utrecht asked a different question: instead of shipping the cells to the factory, why not send the factory to the cells? Their answer is one injection of a nanoparticle — and the habit of mind behind that kind of reversal is exactly what the test at the end of this article is about.

Biciclette e monopattini elettrici hanno riempito le città più in fretta di quanto regole e infrastrutture riuscissero a seguirli: un’auto ha airbag e sistemi di assistenza, chi pedala o guida un monopattino ha al massimo un casco. Il progetto europeo SOTERIA parte da qui e prova a capire come i dati possano segnalare un pericolo prima che diventi un incidente – e tutto comincia dalle abitudini di chi ogni giorno attraversa la città per arrivare a lezione, le stesse che il test qui sotto mette a fuoco.

Una bicicleta, un patinete eléctrico y un trayecto corto hasta la facultad: para buena parte del alumnado eso es la rutina de cada día. El coche que pasa al lado lleva airbags, ABS y sensores de todo tipo; quien va sobre dos ruedas no lleva casi nada. El proyecto europeo SOTERIA partió de esa asimetría y de una idea incómoda: contar accidentes cuando ya han ocurrido llega tarde. Mejor mirar los sustos que no acaban en parte médico — y, de paso, ver cuánto tiene el lector de futuro analista de movilidad urbana.

Trottinette, vélo en libre-service, quelques minutes de trajet jusqu'au campus : pour beaucoup d'étudiants, c'est la routine. Une voiture, elle, embarque des airbags, l'ABS et des systèmes d'assistance, alors qu'un utilisateur de trottinette n'a qu'un casque, quand il le porte. Le projet européen SOTERIA part de ce déséquilibre et change de méthode : ne plus seulement compter les accidents après coup, mais repérer les situations dangereuses avant la collision — d'où ce test sur votre façon de circuler en ville.

Fahrräder und E-Scooter gehören längst zum Stadtbild, doch wer darauf sitzt, ist deutlich schlechter geschützt als jemand im Auto. Bis 2050 will die EU die Zahl der Verkehrstoten auf null senken – Unfälle nachträglich zu zählen reicht dafür nicht. Das EU-Projekt SOTERIA hat erprobt, wie sich Gefahren erkennen lassen, bevor etwas passiert: aus Beinaheunfällen, Sensordaten und Meldungen der Menschen, die täglich unterwegs sind – womit auch die Frage im Raum steht, wie du selbst dich durch die Stadt bewegst.

Rowery i hulajnogi elektryczne weszły do miast szybciej, niż powstały zasady bezpiecznego jeżdżenia nimi. Samochód ma zaawansowane technologie bezpieczeństwa, osoba na hulajnodze nie ma nic poza kaskiem. Unijna „Wizja Zero” mówi o zbliżeniu się do zerowej liczby ofiar śmiertelnych na drogach do 2050 roku, tylko że liczenie wypadków po fakcie do tego nie wystarcza. Projekt SOTERIA sprawdzał, co trzeba zbierać, żeby rozpoznać zagrożenie wcześniej — a test na końcu dotyczy Twoich własnych nawyków na trasie na zajęcia.

A bike, a shared e-scooter, ten minutes to the lecture hall – for plenty of students that is simply how the morning works. The car beside them has airbags, ABS and assistance systems; the person on the scooter has a helmet, at best. The EU-funded SOTERIA project asked a different question: instead of counting collisions after they happen, what would a city need to collect to see one coming? The answer runs through sensors, artificial intelligence and riders themselves – starting with whether your own near miss ever reaches anyone.

Un pannello solare, nell'immaginario comune, è una lastra pesante appoggiata sul tetto. Il progetto europeo DIAMOND lavora invece su un sottile strato di cristalli che cattura la luce con grande efficienza e che un giorno potrebbe essere prodotto in Europa. Dietro c'è un mestiere fatto di fisica dello stato solido, chimica dei materiali e ingegneria di processo — lo stesso a cui guardano le cinque domande in fondo, su quanto attiri lavorare su materiali che quasi nessuno conosce ancora.

A solar panel usually brings to mind a heavy slab of glass bolted onto a roof. The technology behind the EU-funded DIAMOND project points somewhere else entirely: to a thin film of crystals that captures light more efficiently than silicon and could be made in Europe instead of shipped in. Behind that film sit whole degree programmes, from solid-state physics to materials chemistry and process engineering - and a short test at the end asks how close the reader already stands to that kind of work.

Un panel solar suele imaginarse como una placa pesada atornillada a un tejado. El proyecto europeo DIAMOND, coordinado desde Alemania por Uli Würfel, trabaja con algo distinto: una fina película de cristales de perovskita que captura la luz con una eficiencia que el silicio ya no alcanza. Detrás hay física de materiales, química e ingeniería de procesos, y también la pregunta de quién fabricará esos paneles — y de si un trabajo así, medido en años de intentos, encaja con quien lo lee.

Un panneau solaire, on l’imagine en plaque épaisse et lourde, vissée sur un toit. La recherche européenne travaille pourtant sur tout autre chose : une fine couche de cristaux qui capte la lumière avec une efficacité très élevée et que l’Europe pourrait fabriquer chez elle. Le projet DIAMOND, financé par l’UE, a montré en laboratoire ce que cette pérovskite sait déjà faire — et le test qui suit dit si ce genre de travail patient sur les matériaux nouveaux te ressemble.

Panel słoneczny kojarzy się z ciężką taflą przykręconą do dachu. Finansowany przez Unię Europejską projekt DIAMOND pracuje nad czymś innym: cienką warstwą kryształów perowskitu, która przechwytuje energię z bardzo wysoką sprawnością i którą da się wytwarzać w Europie. Za takim materiałem stoją fizyka ciała stałego, chemia materiałów i inżynieria procesu, czyli konkretne kierunki i ludzie, którzy będą musieli to umieć zrobić — a na końcu pięć pytań o to, na ile taka praca jest dla Ciebie.

Solarstrom kommt bis heute fast immer aus dicken Siliziumplatten, die zum größten Teil in Asien gefertigt werden. Das EU-Projekt DIAMOND arbeitet an einer Alternative: an Zellen aus einer hauchdünnen Schicht Perowskit-Kristalle, die mehr Licht in Strom verwandeln und einen kleineren CO2-Fußabdruck hinterlassen. Ein Material, von dem kaum jemand gehört hat, entscheidet also mit, woher Europa künftig seinen Strom bezieht – und ob dich die Arbeit an genau solchen Materialien selbst reizen würde.

Mensole, scrivanie, armadi: metà di una stanza da studente è fatta di pannelli a base di legno. Nell’UE si producono ogni anno quasi 47 milioni di tonnellate di scarti di legno e solo il 40 % circa rientra oggi in nuovi prodotti. Il progetto europeo EcoReFibre ha provato a spostare quella percentuale partendo dal pezzo più scomodo: il pannello in fibra. Dietro la parola «riciclo» non c’è uno slogan ma una catena di decisioni tecniche — e un modo di ragionare per cicli, su cui è tarato il test in fondo.

La Unión Europea genera cada año cerca de 47 millones de toneladas de residuos de madera y solo un 40 % de esa cantidad vuelve a convertirse en un producto nuevo. El proyecto europeo EcoReFibre se propuso demostrar que los tableros de fibras usados y los restos de madera maciza pueden regresar a la fábrica a escala industrial: clasificar, desfibrar y mezclar en la proporción justa. Un asunto de materiales y de diseño de procesos —y, de paso, una buena ocasión para ver cuánto piensa cada uno en circular.

Une benne de vieux meubles démontés sur un chantier ressemble à un tas de déchets, mais pour l'industrie du panneau c'est une réserve de fibres. L'Union européenne produit près de 47 millions de tonnes de déchets de bois par an et n'en renvoie qu'environ 40 % vers de nouveaux produits. Le projet européen EcoReFibre a cherché comment récupérer la fibre des panneaux usagés à l'échelle industrielle — et le test qui suit porte sur votre propre rapport aux matériaux et à leur seconde vie.

Co roku w Unii Europejskiej powstaje prawie 47 milionów ton odpadów drzewnych, a na nowe produkty przerabia się z tego dziś tylko około 40 procent. Duża część reszty to płyty pilśniowe i wiórowe ze starych mebli — materiał, którego długo nikt nie umiał opłacalnie rozłożyć z powrotem na włókna. Projekt EcoReFibre sprawdzał, czy recykling płyty da się zaprojektować jak każdy inny proces przemysłowy: od sortowania, przez rozwłóknianie, po sprzedaż surowca wtórnego — a niżej test o Twoim stosunku do rzeczy i materiałów, z których są zrobione.

precedente
Next
RSS per questa lista
Privacy Policy