
Etiyopya'da yetersiz beslenme sürerken fazla kilo ve obezite de artıyor; bu durum özellikle şehirlerdeki kadınlar arasında görülüyor. Yıllarca asıl çözüm beslenme eğitimi oldu. AB destekli TAMMIE projesi kameraları kadınların kendi ellerine verdi ve onların deneyimlerini politika analiziyle birleştirdi. Sağlıklı beslenmenin önünde bilgi eksikliğinin değil, paranın ve zamanın durduğunu ortaya koydu — sonunda bunun neden tüm sistem için bir sorun olduğunu anlayıp anlamadığını sınayabilirsin.
Etiyopya, düşük ve orta gelirli birçok ülke gibi çifte malnütrisyon yüküyle karşı karşıya. Yetersiz beslenme sürerken fazla kilo ve obezite artıyor; özellikle şehirlerde yaşayan kadınlar arasında. Geleneksel yaklaşımlar ağırlıklı olarak yetersiz beslenmeye odaklandı; başlıca araçları beslenme eğitimi ve davranış değişikliğiydi.
Marie Skłodowska-Curie Eylemleri tarafından desteklenen TAMMIE projesi, bu ikili sorunu bir bütün olarak ele aldı. İki sorunun ortak etkenlerini, toplulukların bakış açılarını, mevcut politika ve öncelikleri ile ilgili başlıca paydaşları inceledi.
Araştırma, malnütrisyona en açık gruplara odaklandı: doğurganlık çağındaki kadınlar ve beş yaş altı çocuklar. Ekip yalnızca anketlere dayanmak yerine katılımcı bir fotoğrafçılık yöntemi olan PhotoVoice'u kullandı. Kadınlar kendilerini ve ailelerini doyurma deneyimlerini belgeledi ve kendi çözümlerini önerdi.
“Proje, kadınları araştırma sürecinin konusu olarak değil ortağı olarak ele alıp yaşanmış deneyimleri bilimsel ve politik kanıtlarla birleştirerek hem kanıta dayalı hem de gündelik gerçekliğe oturan öneriler geliştirdi,” diyor araştırmayı Fransa Ulusal Sürdürülebilir Kalkınma Araştırma Enstitüsü ve Uluslararası Gıda Politikası Araştırma Enstitüsü adına yöneten Rebecca Pradeilles.
En çarpıcı bulgu, programlarla gerçeklik arasındaki uçurumla ilgili. Pek çok müdahale, insanların yalnızca bilgiden yoksun olduğunu varsayıyor. Çalışmadaki kadınlar ise bunun yerine mali ve yapısal engellere işaret etti:
“Addis Ababa'daki kadınlar, sağlıklı beslenmenin önündeki mali ve yapısal zorlukları, örneğin yetersiz geliri ve evdeki sorumlulukların, özellikle çocuk bakımının eşitsiz dağılımından kaynaklanan zaman kısıtlarını sürekli vurguladı,” diyor Pradeilles.
Önerdikleri çözümler arasında daha uygun fiyatlı sağlıklı gıdalar, topluluk destek mekanizmaları ve sağlıksız gıdaların tanıtımını düzenleyen politikalar vardı. Engeller sosyoekonomik duruma göre de değişiyordu; yani tek bir yaklaşım herkese uymaz.
Analiz, Etiyopya'nın beslenme politikalarının parçalı kaldığını ve ağırlıklı olarak yetersiz beslenmeye odaklandığını gösterdi. Beslenme ekosistemi hükümeti, bağışçıları, araştırmacıları ve sivil toplumu kapsıyor ve daha güçlü bir iş birliğine ihtiyaç duyuyor. Paydaşlar üç öncelik belirtti: anne beslenmesi, emzirme ve beslenmeye duyarlı tarım.
TAMMIE'nin temel katkısı, malnütrisyonu bir sistem sorunu olarak ele almasıdır. “Etiyopya'daki çifte malnütrisyon yükü, birbiriyle bağlantılı beslenme, toplumsal, ekonomik ve kurumsal etkenlerden kaynaklanıyor; bu nedenle çok sektörlü yaklaşımlarla ve en çok etkilenen kişilerin çözümlerin şekillenmesine anlamlı biçimde katılımıyla ele alınmalı,” diye vurguluyor Pradeilles.
Çalışmanın doğrudan politikaya katkı sağlaması amaçlanıyor. “Projenin bulguları, Etiyopya'da malnütrisyonun tüm biçimleriyle mücadele için sektörler arası bir yol haritasının geliştirilmesine ışık tutacak,” diye ekliyor projede iş birliği yapan Addis Ababa Üniversitesi'nden Kaleab Baye.
TAMMIE, tabağa ne konulacağının yalnızca bireysel bilgiye ve tercihlere değil, aynı zamanda gelire, zamana, evdeki koşullara ve daha geniş gıda ortamına da bağlı olduğunu gösteriyor. Kadınları araştırmada yalnızca yanıt veren kişiler değil ortak haline getiren proje, tek başına bir bilgilendirme kampanyasının ortadan kaldıramayacağı engelleri belirledi.
5 soru · bir dakika